Perspektywa Lyry – Przepraszam – szepnęłam, gdy łzy nie przestawały płynąć. Moje serce potwornie bolało, a moja wilczyca nie mogła przestać skomleć. Wraith prowadził w milczeniu, podczas gdy ja robiłam, co w mojej mocy, by stłumić szloch. Spojrzał we wsteczne lusterko i westchnął cicho. – Zrobił to wszystko z myślą o tobie – szepnął łagodnie. Wiedziałam o tym, ale to wcale