Perspektywa Lyry Moje bose stopy sunęły po twardym, bezlitosnym brudzie, wzbijając duszące tumany kurzu, które pokrywały moje posiniaczone kostki i łydki. Szłam potykając się, a kolana drżały mi pod miażdżącym ciężarem wyczerpania, ale zmuszałam swoje ciężkie nogi, by nadal się poruszały. Utrzymywanie tempa z małą, przerażoną grupą wtulonych w siebie zziębniętych branek było jedyną rzeczą, która u