Z perspektywy wujka Czułem zdenerwowanie, pukając do drzwi domku, w którym odpoczywał Alfa. Było późno w nocy i wydawało się, że wszyscy są w środku. Na zewnątrz zostało tylko kilku wojowników, którzy strzegli tego miejsca. Opanowałem się i spuściłem wzrok na ziemię, gdy usłyszałem jego zbliżające się, lekkie kroki. – Beto – powiedział natychmiast, otwierając drzwi. – Alfo, bardzo przepraszam,