"Oddaj to!" Krzyknęła i nachyliła się, próbując mnie ugryźć, bo miała związane ręce. Ale po prostu cofnęłam rękę. "Dlaczego miałabym to zrobić?" Obróciłam naszyjnik w dłoni. "Szczerze mówiąc, jest piękny. Skąd go masz?" "Dostałam go od mamy." "Naprawdę? Dlaczego jej było przykro?" "Co?" Aurora wyglądała na zdezorientowaną i pokręciła głową. "Nie było jej przykro. Dostałam go na urodziny w tym roku