*Soren... Teraźniejszość...* Cade natychmiast zeskoczył i obszedł nas, by wspiąć się i zająć drugą kajdanką. „Jeszcze tylko chwilka, Lyra” – powiedziałem cicho, podtrzymując ją z drugiej strony tak mocno, jak tylko mogłem. Tym razem Cade pracował szybciej, ale Lyra wydała z siebie jęk bólu. Wiszenie na jednej ręce sprawiało jej cierpienie, mimo że dawaliśmy z siebie wszystko, by ją podtrzymać. Cad