Ryker: Objąłem ramieniem Adrianę, która siedziała przede mną. Oparła się plecami o moją pierś i choć nie wypowiedziała ani słowa, czułem, że w jej głowie kłębi się mnóstwo myśli. Nie miałem nawet odwagi, by spróbować zajrzeć do jej umysłu i odczytać, o czym myśli. Strach, który odczuwałem, był trudny do opisania. — Adriano, chcesz ze mną porozmawiać? — zapytałem, przerywając bieg jej myśli. Odwróc