Perspektywa Emily Przez chwilę trwaliśmy w ukojeniu w swoich ramionach. Słuchałam bicia jego serca, opierając głowę na jego klatce piersiowej, podczas gdy on przeczesywał dłonią moje potargane, splątane włosy. – Nie zabiłam Mayi celowo – wypaliłam nagle, sprawiając, że Bryson przerwał swoje pieszczoty. – Wiem to, kochanie – odpowiedział, gładząc palcami moje nagie plecy, by mnie uspokoić. Westchnę