PERSPEKTYWA EMILY Puk. Puk. Puk. – Emily, czas wstawać do szkoły, Bryson już czeka na ciebie na dole. Jęknęłam, wiercąc się i przewracając z boku na bok. Gdyby Bryson nie sprawił, że straciłam trochę snu zeszłej nocy, prawdopodobnie byłabym w znacznie lepszym humorze. Chociaż poranki naprawdę nie należały do najlepszych. – Wstałam. Zejdę za minutę – powiedziałam z ręką na twarzy. Kiedy usłyszałam