Elara Mała rączka Zeva pociągnęła mnie za palce; jego oczy były szeroko otwarte. – Proszę, Elaro, nie możesz zostać? Tylko ten jeden raz? Westchnęłam, zerkając na Drakena, który wydawał się równie zaskoczony nagłym entuzjazmem syna. Nocowanka? Poważnie? I to w poniedziałek? – Zev, rano mam pracę – próbowałam wyjaśnić, nie chcąc go denerwować. – Naprawdę powinnam wracać do domu… Ale Zev tylko spojr