Elara Czułam się, jakby moje ciało dryfowało przez pustkę. Nie miałam żadnych snów – żadnych proroctw, żadnych martwych rodziców przychodzących przekazać mi tajemnicze wiadomości, nic z tych rzeczy. Wszystko było po prostu... spowite w ciemności. A potem się obudziłam. Mniej więcej. Pierwszą rzeczą, jaką zauważyłam, gdy powoli odzyskiwałam przytomność, był dźwięk pociągania nosem i cichego czkania