Wzdycham i opuszczam głowę z powrotem na poduszkę, kończąc kanapkę. Zwijam się w kłębek, mocno zamykam oczy i w myślach analizuję każdą chwilę mojej rozmowy z Luką. Myślę o jego przystojnej twarzy, o tym, jak jego wzrok zatrzymywał się na moich ustach, o tym, jak dreszcz przeszedł mu po plecach… To, że to ja to zrobiłam… To jest… Wzdycham, czując nagłe przytłoczenie. Bo to wszystko wkracza na nie