Perspektywa Elary Obudził mnie zapach czegoś obrzydliwego. Zmarszczyłam nos z obrzydzeniem. Wstałam; jego bluza była tak ciężka, że niemal ściągała mnie w dół. Weszłam do salonu w Silent Cabin, a on nawet nie zauważył, że się pojawiłam. Był tak skupiony na tym, co... gotował? Stał tam bez koszulki, z włosami upiętymi w tradycyjny męski koczek i w czarnych spodniach dresowych. „Próbujesz gotować?”