Narracja trzecioosobowa Kaelen patrzył, jak ona odchodzi, a jej drobna postać starała się utrzymać tempo, które sobie narzuciła. Nawet w tej sytuacji wciąż uważał ją za uroczą. Raniło go to, że doprowadził ją do takiego stanu. Natychmiast, nie musząc nawet nic mówić, spojrzał na Sorena, a ten skinął głową ze zrozumieniem. — Będę trzymał się blisko niej. — Musisz. — Tak jest, szefie. — Nic nie może