Wciąż próbowałam złapać oddech, więc byłam niemal pewna, że mi się przesłyszało. „Ja...” – wykrztusiłam. „Nie wiem, dlaczego to powiedziałem”, spojrzał w dół, chowając twarz w dłoniach, „przepraszam, naprawdę nie chciałem, żeby zrobiło się niezręcznie”. „Nie, nie, w porządku”, przełknęłam ślinę, „po prostu nie wiem, co powiedzieć”. Spojrzał na mnie. „Nie musisz nic mówić, po prostu zamówmy coś do