Moją pierwszą reakcją był nagły wybuch śmiechu. – Przestań. To nie jest śmieszne. A tak poważnie, kto to zrobił? Jego twarz była bez wyrazu, gdy we mnie wpatrywał, co sprawiło, że uśmiech natychmiast zniknął mi z ust. – Rozmawiaj ze mną, Kaelen. To nie jest zabawne. To nie jest czas na żarty – powiedziałam. – To i tak nie ma sensu. Nie mów mi, że mu wierzysz. – Wstałam na równe nogi. Złapał mnie z