Perspektywa Elary: Nie puszczałam go, dopóki w końcu sam się nie odsunął, delikatnie całując mnie w czoło. Zaskoczył mnie, niemal unosząc nad ziemią, gdy wsunął jedną rękę pod moje nogi i wziął mnie w ramiona. Oplotłam dłońmi jego szyję i oparłam głowę na jego barku. W tamtej chwili wszystkie moje zmartwienia zniknęły. Mieliśmy właśnie opuścić pokój, gdy drzwi otworzyły się z hukiem. Oboje odwróci