– Sera – Jaxon wystąpił naprzód i przytulił siostrę, nie mówiąc nic więcej. Rena z radością przyjęła jego uścisk. Wciąż wydawał się tym samym niesfornym, niestabilnym wilkiem, ale widziałem, że zaczyna dostrzegać coś więcej. – Jak się masz? – uścisnęła go mocno i obejrzała jego twarz, szukając blizn. – Dobrze – mruknął i przewrócił oczami. – Jesteśmy tu teraz, więc jeśli czegokolwiek potrzebujesz,