Byłam w kuchni, obierając pomidory ze skórki, żeby zrobić sos i zamknąć go w słoikach. W jednej chwili czułam się dobrze, a w następnej... – Emmeline! – mój głos brzmiał szorstko. Bogini wie, jak wyglądała moja twarz, ale ona wiedziała, co robić. Złapała mnie. Czułam jej dłonie – to ostatnia rzecz, jaką pamiętam przed zapadnięciem ciemności. Chyba nie byłam nieprzytomna długo. Obudziłam się w tej