Mia zamarła w chwili, gdy zobaczyła krew. Była wszędzie – gęsta i ciemna. Nie mogła się ruszyć. Nie mogła oddychać. Nie mogła myśleć. Wszystko wokół niej wyblakło, w uszach jej dzwoniło, jakby świat całkowicie zamilkł. Twarz jej brata była blada, jego klatka piersiowa nienaturalnie nieruchoma. A potem... głos jej matki, surowy i zdesperowany, przebił się przez mgłę. – Kurwa, dzwoń po tę jeb****ą k