Moje dłonie zaczęły się trząść, stopy niespokojnie stukały w plastikowe dywaniki na podłodze samochodu, a serce nieregularnie tłukło się w mojej piersi. Lada chwila zacznę hiperwentylować, znałam swoje objawy, i jeśli mój oddech przyspieszy jeszcze trochę, będę miała pełnoobjawowy atak paniki. – Więc się, do cholery, uspokój. – To nie takie proste! – syknęłam do Trixy. – Nie możesz dać mu po sobi