Zade wyszedł, a ja stałam, trzymając nóż, i wpatrywałam się w swoje odbicie w ostrzu. Im bliżej się przyglądałam, tym wyraźniej dostrzegałam smutek w moich oczach. – No jasne, zaraz doprowadzisz do tego, że nas zabiją – rzuciła zjadliwie Trixy. – Jeśli chcesz, to przestanę i resztę naszego prawdopodobnie bardzo długiego życia spędzimy jako worek treningowy i dziwka dla Króla z piekła rodem. Czy to