Punkt widzenia Lydii Powoli otworzyłam oczy i spojrzałam na niego. Wpatrywał się we mnie z pustym wyrazem twarzy. Ani cienia gniewu, pożądania czy irytacji. Delikatnie puścił moją dłoń, a ja szybko zeszłam z jego kolan. Wstał z leżaka i wszedł do środka. Próbowałam uspokoić oddech. Ten mężczyzna nadał strachowi zupełnie nową definicję. Nigdy bym nie pomyślała, że będę tak bardzo bać się drugiego c