Z perspektywy Autora Lucian zobaczył, jak cicho płacze, i jego serce natychmiast zmiękło. Delikatnie pociągnął ją na swoje kolana. – Myszko! Ujął jej twarz w dłonie i starł łzy kciukiem. – Przepraszam. Pocałował ją w czoło. – Wiem, jak bardzo pragniesz dziecka, ale kochanie, najpierw musisz się ustatkować... Lydia otarła policzek wierzchem dłoni. – To nie przez Arię, Luc... Wiesz, że chciałam mieć