„Umm... Panie Vane, naprawdę muszę już iść. Pora do pracy, nie mogę pozwolić sobie na nieobecność w biurze” – powiedziała nerwowo Elara weneckiemu donowi. „Nie możesz wziąć dnia wolnego?” – zażądał. „Nie” – Elara stanowczo pokręciła głową. Kaelen westchnął. „Dobrze. Przyjdziesz wieczorem?” „Jeśli będziesz się grzecznie zachowywał, słuchał lekarzy, brał leki i jadł o czasie” – odparła Elara, stawia