Punkt widzenia Declana Obudziłem się z jękiem, moje żebra bolały, a ramię piekło w miejscu, gdzie założono mi bandaż. – Declan – powiedział Alistair. Był bardzo blisko i wyglądał na zmartwionego. Oparł dłonie na kolanach i oddychał szybko. – Co ci się stało? Dlaczego jesteś tutaj, a nie w szpitalu? Dlaczego do mnie nie zadzwoniłeś? Spróbowałem się poruszyć i ostry ból przeszył moje żebra. Zamrugał