Declan’s POV Czekałem na Alistaira, postukując stopą o podłogę. On wciąż stał przed lustrem, zmieniając koszulę po raz trzeci. – Stary, to tylko twoi rodzice – powiedziałem poirytowany. – Dlaczego zachowujesz się tak, jakbyś miał spotkać się z prezydentem? Alistair pociągnął za kołnierzyk i zmarszczył brwi. – Nie rozumiesz tego, Declan. Na co dzień noszę kitel chirurgiczny. Teraz mam wreszcie okaz