Punkt widzenia Seraphiny Wytargałam kolejną walizkę z mojego pokoju, dysząc, gdy kółka stukały o podłogę. – Przeprowadzasz się na Marsa? – jęknął za moimi plecami Alistair. – Po co ci tyle toreb? To tylko studia! – Alistair, przestań narzekać – odparłam, odgarniając włosy z twarzy. – Po prostu pomóż mi zapakować je do samochodu. – To jakieś szaleństwo – mruknął, ale i tak chwycił jedną z walizek.