Punkt widzenia Seraphiny Minęły dwa tygodnie, odkąd widziałam Declana. Każdy poranek wydawał się taki sam – cichy, pusty i dziwny. Mój telefon nie zawibrował ani razu. Nie było od niego żadnych wiadomości ani połączeń. Taty też nie było w domu. Wyjechał, obiecując, że Declanowi nic się nie stanie. Mama próbowała zachowywać się normalnie, ale widziałam, jak jej wzrok czasem uciekał w stronę drzwi w