Obudził się z bólem w każdym mięśniu, który miał znaczenie. Szyja. Uda. Plecy. Szczęka. To był ten rodzaj bólu, który nie był cierpieniem – był wspomnieniem. O niej. O tym, co pozwoliła mu ze sobą zrobić. O co go błagała. Co od niego wzięła, jakby należało do niej. A należało. Przewrócił się na bok, wyciągając rękę… Pusta, zimna pościel. Zaledwie nikły ślad jej cytrusowo-słodkiego zapachu wciąż tr