Gunner. Dotarłem do swojej klasy i opadłem na krzesło. Wytrzymałem godzinę, po czym poddałem się i w końcu odezwałem się do Smitha w myślach: *Jak leci, czy z nią wszystko w porządku?* *Stary, nic jej nie jest, nawet sprawiłem, że się zaśmiała* *Dzięki, Smith. Odprowadź ją na przerwę śniadaniową, okej?* *Jak każesz, szefie* Kiedy nadeszła pora lunchu, poszedłem prosto do stołówki, żeby poczekać na