Gunner. Zerwałem się na równe nogi i stanąłem nad nią. – Zee, Zee, Zee, uspokój się! Wszystko w porządku – powiedziałem, próbując ją powstrzymać. Spojrzała na mnie zdezorientowana, mrugając kilka razy oczami. – To ja, nic ci nie jest. Usiadłem na brzegu łóżka i położyłem dłoń na jej nodze, żeby przestała wierzgać. Patrzyła na mnie tak, jakby nie wiedziała, kim jestem. Och, Bogini, mam nadzieję,