Zelena. Uff, miałam szczęście. – Dobra, chodźmy do Sephory – powiedziała wesoło Nat. Gunner podszedł do drzwi, a Nat i ja poszłyśmy zapłacić za nasze rzeczy. – Znalazłaś coś? – szepnęła. – Jasne, że tak – zachichotałam cicho. – Proszę bardzo, moje panie – powiedziała kobieta przy kasie, podając nam torby. Podeszłyśmy na przód sklepu, gdzie czekał Gunner; oparłam się o niego, obejmując go w pasie.