Zelena. Uczepiłam się ramienia Gunnera, gdy szliśmy powoli po schodach w dół do celi. Odwróciłam się i ukryłam twarz w jego klatce piersiowej. „Nie zostawiaj mnie” – wyszeptałam. „Nigdy” – objął mnie ramionami za ramiona i mocno uścisnął. Dotarliśmy na sam dół schodów i zobaczyliśmy Spartana, który czekał przed drzwiami celi. Spojrzał na mnie, po czym jego ciało zesztywniało, a z jego gardła wyrwa