Zelena. Usiadłam na łóżku i postanowiłam go odnaleźć. Muszę wiedzieć, czy czuje to samo. Zeszłam z powrotem na dół i gdy dotarłam do drzwi, zawołała Roe. – Zeleno, kochanie, dokąd się wybierasz? – zapytała, zerkając na mnie z drzwi czegoś, co wyglądało na małą bibliotekę. – Chciałam tylko trochę świeżego powietrza – uśmiechnęłam się, otwierając frontowe drzwi. – Dobrze, tylko nie opuszczaj polany.