Zelena. – Nie. Jestem ohydna – jęknęłam. Przyciągnęłam kolana bliżej do piersi, a ostry ból przeszył mi żebra. Gunner powoli otworzył drzwi i usiadł obok mnie. – Proszę, nie płacz – wyszeptał, kładąc dłoń na mojej nodze. – Nie patrz na mnie – zawołałam, odpychając jego rękę. – Wyzdrowiejesz, Zee, u młodych wilków to po prostu trwa trochę dłużej. U młodych wilków? Co on ma na myśli? Wtedy przypomni