Twarz Evandera przybrała trupią bladość. Brwi Tyberiusza ściągnęły się w głęboką, gniewną bruzdę. Jego spojrzenie, ciężkie od autorytetu i niezadowolenia, spoczęło na synu. – Czy to prawda? Usta Evandera rozchyliły się, ale nie wydobył się z nich żaden dźwięk. Wyraz twarzy Tyberiusza stał się lodowaty. Odwrócił się do sługi Evandera. – Ty mów. Jeśli ośmielisz się go kryć, odpowiesz przede mną. Słu