Perspektywa Avery Nieśmiało postawiłam jedzenie przed Gideonem. Wyglądał na głodnego. Ale nie na jedzenie. Co to w ogóle był za moment na kanapie? Pomijając jego oskarżenie, chemia, która między nami przepłynęła, wydawała się szalona. Przypominało to nieco moją ruję, ale bez intensywnego, przypływowego przyciągania księżyca. I po raz pierwszy miałam poczucie, że byłam świadkiem, jak Gi