Próbowałam się wyrwać, żeby poszukać wody w plecaku, ale mnie nie puścił. Powoli odwróciłam się z powrotem, by napotkać to gorejące spojrzenie. Czekał na odpowiedź. – Dostałam pewne... niepokojące wieści – powiedziłam zgodnie z prawdą. – Wieści? Skąd? – Zmarszczył brwi, jakby bardzo starał się skupić na mojej twarzy. – To nie ma znaczenia – wzruszyłam ramionami. – To było bolesne. Byłam zdenerwowa