Z perspektywy Avery Przyszłam do ogrodu z kawą w dłoni, jeszcze przed wschodem słońca. Spałam niespokojnie. Mój umysł nie potrafił przestać myśleć o tym, co by się stało, gdybym nie była w stanie pomóc Gideonowi i jego wilkowi. Gdyby wpadł w szał, istniało bardzo duże prawdopodobieństwo, że zostałabym jego pierwszą ofiarą. Pamiętałam, jak oczy Gideona zalśniły, i tę mimowolną przemianę,