Bastian Kiedy Barrett i ja wróciliśmy do chaty, na stole czekały już dwie parujące miski zupy, a kobieta zaprosiła nas do posiłku. Gdy skończyliśmy jeść, podziękowaliśmy im obojgu za gościnność i ruszyliśmy w drogę powrotną do miasteczka. Podczas marszu przekazałem Barrettowi informacje, które wyciągnąłem od dziewczynki. Przyjął te wiadomości bardzo poważnie. – To całkiem dobry trop – stwierdził.