Punkt widzenia Arii – Nie... przestań. W końcu wycedziłam te słowa przez zęby. – Ledwo zaczęliśmy – jego głos był zimny jak lód. – Nie, błagam cię... Proszę, niech to się skończy. – Zacisnęłam dłoń na jego ręce, drżąc. Zrobił pauzę. Po czym powiedział: – Nova, wyprowadź go. – Tak, Alfo. Jego dłoń wciąż zakrywała moje oczy. Słyszałam kroki, dźwięk wleczonego ciała. A potem ciszę. Kiedy w końcu mnie