POV Arii Nie mogłam przestać drżeć. Wciąż miałam nadzieję, że to wszystko to tylko zły sen – że wciąż jesteśmy w tej ciężarówce dostawczej, uciekając z Watahy Czerwonego Kamienia, z sercami pełnymi nadziei na nowe życie. Ale tak nie było. Jego obecność była zbyt realna, zbyt silna, by to mógł być sen. Nagle obrócił mnie gwałtownie, chwytając za podbródek i zmuszając do spojrzenia mu w oczy. Zimny