– W takim razie zgaduję, że musimy znaleźć sposób, by ze sobą współistnieć, ze wszystkimi naszymi wadami – powiedziała zadziornie. – Możesz być tego pewna – warknął. Ziewnęła szeroko, a jej oczy wyglądały na senne i zadowolone. Wciągnął ją w ramiona, tuląc jej głowę do swojego ramienia. – Śpij już, kochanie. Rano pójdę do pracy później, żebyśmy mogli zjeść razem śniadanie. – To brzmi cudownie – wy