Sophia uśmiechnęła się, czując, jak część ciężaru spada jej z serca. Mam zapas. Po prostu przyjeżdżajcie! Wpisała odpowiedź i nacisnęła „Wyślij”. Jestem w drodze. Dwadzieścia minut, zależnie od korków. Chwyciła kluczyki, dopiła resztkę kawy i ruszyła do drzwi. Była przerażona. Nie zamierzała się w tej kwestii okłamywać. Na samą myśl o wylaniu całej swojej rozpaczy przed kimkolwiek ściskało ją w żo