– Spójrz na mnie, Karla. Odwróciła się powoli, jej twarz była blada, strach czaił się w jej pięknych oczach. Przełknął gulę w gardle, bo to nie był czas na wahanie czy odwrót. Musiał zagrać w otwarte karty. – Pierwsza rzecz, którą chcę ci powiedzieć, bo to nigdy nie zostało wyjaśnione wczoraj w nocy. Posłała mu lekko zdziwione spojrzenie, ale przynajmniej miał teraz jej pełną uwagę. – Nigdy nie by