Thalia: „Słyszycie mnie?” Mój głos przeszedł w pisk z szoku. Przycisnęłam łapki do wibrującej klatki piersiowej, gdy wpatrywali się we mnie z rozbawieniem i błyskiem ciekawości w oczach. „Tak, słyszymy cię, malutka”. Roark przesunął palcem po mojej opadniętej szczęce. Jego uszy drgnęły, gdy moje wibrysy zadrżały w fali zaskoczenia. „Thalia! Mam na imię Thalia”. Spojrzałam na ich trzy rozbawione