Przewrócił ją na plecy i przygwoździł do łóżka. – Naprawdę? – Tak. Ale tylko w połowie. Druga połowa mojego umysłu myśli o wszystkich sposobach, na jakie mogę poskromić mężczyznę, który nazywa siebie Żmiją. Otarł się biodrami o jej biodra, a ona doskonale zdawała sobie sprawę, jak bardzo był podniecony. – Żmiję we mnie trudno jest okiełznać. O czym myślisz, pani Castiglione? – Czy naprawdę spóźnim