Och. Osobisty kierowca.  Czyli jednak pamiętał. Dlaczego na tę myśl moje serce zabiło szybciej, a w brzuchu poczułam trzepotanie? To była po prostu zwykła rzecz. Nie powinnam się tak przez to czuć.  Skinęłam Harrisonowi głową, mając nadzieję, że moich uczuć nie widać na twarzy. – Miło cię poznać, Harrisonie. Jadę do biblioteki.  Podszedł do czarnego mercedesa, przytrzymując otwarte drzwi na tylne