ARCHER To było doprawdy śmieszne, jak bardzo stałem się żałosny. Seraphina poruszyła biodrami – zaledwie drgnęła – i mój kutas znowu był twardy jak głaz. Nie żeby wcześniej był naprawdę miękki, opadł tylko trochę. Jęknąłem cicho przy tym najdrobniejszym otarciu, mocniej zaciskając na niej dłonie. – Znowu jesteś twardy – mruknęła z delikatnym uśmiechem. Ten uśmiech... Boże, ten cholerny uśmiech.