Tym „miejscem”, które znał Archer, okazała się boczna uliczka, która wyglądała, jakby od wieków nie widziała żadnego człowieka. Zaparkował samochód i odwrócił się do mnie z szerokim uśmiechem. – Poważnie? – zapytałam, wyglądając z samochodu, po czym z powrotem na niego spojrzałam. – To jest to miejsce, które znasz? Jego uśmiech nawet nie drgnął. – Tak. Nikt tu nie przychodzi. – Myślałam, że zawie